تبليغاتX
قسمت

 
 

چقدر  زندگی وروزاش پیچیدست....

 

 

 

 

 

من چی میخوام.؟تو چی میخوای؟.این زندگی کی میخواد به بن بست برسه...

 

 

 

 

 

کاش زودتر تموم شه...............

 

 

 

 

 

نمیدونم......نمیدونم چرا حرف دیروز وامروزم اینقدر فرق میکنه

 

 

 

 

 

از این نمیدونم ها خسته شدم.......از رفتارای بچه گانم.......از لجبازیام............

 

 

 

 

 

یه پا دیوونه بودم و خبر نداشتم.........



دوشنبه هجدهم آبان 1388 |

هه........چه قدر سخت بهت علاقه مند شدم.........

 

 

 

 

 

کی میگه دوست داشتن اسونه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

 

 

سخت بود....دوست داشتن برام خیلی سخت بود....

 

 

 

 

خیلی باخودم کنار اومدم تا جانزنم.....

 

 

 

 

 

باورت کردم....باورم کردی......

 

 

 

 

 

هستیم...حالا حالاها هستیم........

 

 

 

 

 

ولی نمیدونم تا کی ......تا کجا.........

 

 

 

 

 

میمونم..........

 

 

 

 

 

 

برای یه بار هم که شده میخواستم درست تجربه کنم...

 

 

 

 

 

خدایا درست تجربه کردم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

 

 

اگه اشتباه انتخابت کرده باشم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 |

اولش اصلا" استرس نداشتم....فقط دلم میخواست هرچه

 

 

 

 

 

زودتر اون ساعت واون لحظه تموم شه ....

 

 

 

 

 

 

ساعت داشت نزدیکه ۶ میشد........استرسم یهو زد بالا...

 

 

 

 

 

اس زدم وگفتم اگه یه وقت پشیمون شدی بگو نریم...

 

 

 

 

 

ولی تو هنوز سره حرفت بودی....

 

 

 

 

 

یه کم زودتر اماده شدم وقدم زدم تا از استرسم کم شه...

 

 

 

 

 

اومدی سره کوچمون.....سواره ماشین شدم.....

 

 

 

 

 

تغییر کرده بودی....تو این ۲ سال خیلی بزرگتر شدی...

 

 

 

 

 

اولش سکوتو ترجیح دادم....وقتی کنارت بودم همه ی اون

 

 

 

 

 

استرس ها ناپدید شد...راحت بودم کنارت....

 

 

 

 

 

از گذشته وروزاش حرف زدی........منم حرفایه الکی میزدم تا تورو

 

 

 

 

 

 

یه کم بخندونم و حواست و پرت کنم....

 

 

 

 

 

 

لبه ساحل.....من وتو.......

 

 

 

 

 

 

یه کم قدم زدیم و بعد نشستیم........میخواستی حرف بزنی ولی..

 

 

 

 

 

ولی میگفتی نمی دونی چی باید بگی.....

 

 

 

 

 

سکوتت و دوست داشتم....چون میترسیدم از جوابی که باید بهت بدم..

 

 

 

 

 

ساعت داشت۸ میشد...داداشم به گوشیم زنگ زد ولی جواب ندادم...

 

 

 

 

 

 

هی میگفتم برییییییییییییم.....تو هم میگفتی میریم حالا......

 

 

 

 

 

گفتی از احساست نسبت به من کم نشده و هنوز بهم علاقه داری...

 

 

 

 

 

یهو خندم گرفت.....جلو خودمو به زور نگه داشتم.....

 

 

 

 

 

هی میپرسیدی ایا این علاقه یه طرفست یا...........

 

 

 

 

 

من مثله میشه سکوووووووووووووووووووووووووووت...

 

 

 

 

 

 

رسیدم خونه.....مامانم و صدا کردم....گفت چیه......پشیمون شدم...

 

 

 

 

 

گفتم هیچی......هیچی..........

 

 

 

 

 

 

ولی دلم طاقت نیاورد فردا به مامانم همه چیو گفتم.....نظره منو پرسید

 

 

 

 

 

 

وباز هم گفتم نمیدونم ...........از این نمیدونم ها خسته شدم...

 

 

 

 

 

کاش باخودم روراست بودم.....نمیدونم دوسش دارم یانه...

 

 

 

 

 

 

از زندگی میترسم....از بازیهاش وحشت دارم....

 

 

 

 

 

حرفاتو گوش کردم وحالا فرصت میخوام....

 

 

 

 

 

 

فرصت میخوام برای درست فکرکردن...درست تصمیم گرفتن...

 

 

 

 

 

با چشمایه بازه باز........

 

 

 

 

 

راستی برادرزادم دنیا اومد.....برا خودم عمه جوووووووووووووووون شدم..

 

 



جمعه هفدهم مهر 1388 |

 
 

هی راه برو بگو از این محیط خسته شدی...

 

 

 

 

بگو چش نداری ماها روببینی.....بگو باعثه اذیت وازارت ماییم...

 

 

 

 

برخوردایه خودتو میبینی؟؟؟؟؟؟؟تو اوج عصبانیتت دارم سکوت میکنم...

 

 

 

 

هوچی خان از دسته کارات دارم دیوونه میشم....عصبانیتت.....

 

 

 

 

هیچ وقت نتونستی خودتو کنترل کنی.....یه کم اروم باش...

 

 

 

 

من از هیچکی طرفداری نمیکنم و نکردم...اینو خودت هم خوب میدونی.

 

 

 

 

اونوقت تو چشای من نگاه میکنی میگی من عینه اونام؟؟؟؟؟؟

 

 

 

 

کاش عینه اونا بودم...کاش وقتی بهم سیاست میکردی و تند راه رفتنا

 

 

 

 

و وسایل پرت کردنتو بهم نشون میدی منه دیوونه عینه اونا بودمو

 

 

 

 

سکووووووووووووووووووووت نمیکردم.....

 

 

 

هردومون پره غم وغصه ایم وصبح تا شب کناره هم...

 

 

 

با این چیزایه الکی باهام بحث نکن اعصاب ندارم...

 

 

 

 

نمیدونم چرا......نمیدونم جرا با اینکه ازت دلخورم ولی میدونم نمیتونم

 

 

 

 

ازت دل بکنم  بهت شدیییییییییییییییییییید دل بستم..

 

 

 

 

دوباره بهت فرصت میدم......میدونم که میای به وبم...

 

 

 

 

بهت فرصت میدم و تاسه میشمرم که برای اشتی کردن پیش قدم شی...

 

 

 

 

دیر نکنی ها....

 

 

 

 

۱

 

 

 

 

۲

 

 

۳

 

 



سه شنبه هفتم مهر 1388 |

 
 
 

چند روزیه که خونه ی داداشم لنگر انداختیم...

 

 

 

 

اعصابم خط خطی میشه.....دلم میخواد برم تو اتاقم...

 

 

 

 

خونمون عوض شده....هنوز خونه جدیده اماده نیست...

 

 

 

 

یه هفته طول میکشه تا تموم کارشه......چندروزیه که خونه داداشم

 

 

 

 

هستیم....زن داداشم دختره خیلی خوبیه....ولی من دلم هوا ی

 

 

 

 

 

خونه ی خودمونو کرده....

 

 

 

 

 

شبا میرم تو پتو بهش اس میدم......

 

 

 

 

 

همکلاسیه دوران دانشگاهو میگم...

 

 

 

 

ازم خواست یه قراری بزاریم همدیگه روببینیم...

 

 

 

 

اهله قرار گذاشتن و این چیزا نیستم....برام سخت و غیر ممکنه

 

 

 

 

میخواد باهام حرف بزنه...

 

 

 

 

همکارم میگه که من خیلی بچم........مگه اون میخواد چیکار کنه...

 

 

میگه برین مثله دوتا ادم با هم صحبت کنین...

 

 

 

سخته برام......هنوز نگفتم بهش که میخوام چیکار کنم.....

 

 

 

 

امروز تا ظهر بهم فرصت داده بود تا بگم کی و کجا........؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

 

فرصت خواستم...بیشتر فرصت خواستم...

 

 

 

 

شاید به مامانم گفتم.......اون حتما"  می تونه کمکم کنه...



سه شنبه سی و یکم شهریور 1388 |

 
 

چقدر دیدن رنگ سبز به من ارامش می ده.......

 

 

 

هوا خنکه و پنجره ی اتاقو باز کردم.....

 

 

 

اینجا خلوته......رفتم لب پنجره....حالا دارم قشنگ نفس میکشم...

 

 

 

تمامه نگاهم به درخته روبه روییه.......

 

 

 

 

موقع سحری هوا خراب شده بود...با صدای اسمون از خواب پریدم..

 

 

 

بارون به شدت می بارید.....صبح مثله همیشه ۷ بیدار شدم ولی

 

 

 

این بار به زور....بارون میبارید ودلم میخواست بخوابم

 

 

 

الان بارون بند اومده ولی هوا گرفتست........

 

 

 

کاش خونه بودم ......

 

 

 



سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388 |

شک کردم...به خودم شک کردم...به علاقم....

 

 

به دوست داشتن...به خواستن....

 

 

 

به تو هم این وسط شک کردم...به خواستنت

 

 

.....به دوست داشتنت..

 

 

 

این روزا چه همه چی عجیب غریب شده..

 

 

 

همکارمو صدا میکنم.....میگه چیه......سکوت میکنم.....

 

 

 

چی بگم..........اصرار میکنه که حرف بزنم...

 

 

بازم سکوت میکنم.......

 

 

 

یاده چند شب پیش میافتم...

 

 

 

اخرش گفتی: فقط یادت بمونه که منو تو بعده این

 

 

 

همه مدت به یاده هم نیفتادیم که باهم دعوا کنیم...

 

 

 

لبخند زدم......لبخنده تلخ...باشه ......باشه یادم میمونه...

 

 

 

بعده این همه مدت.....؟؟؟؟؟؟؟؟؟راست میگی

 

 

 

 خیلی وقته از اون روزا میگذره...

 

 

 

خودمو زدم به اون راه....پرسیدم مگه چند وقته؟؟؟

 

 

 

عصبانی شدی.....گفتی میخوای نقشه ساعت

 

 

 

  شمارو برات بازی کنم.....

 

 

 

 

فکرکنم چون خودمو زدم به بیخیالی حرصت گرفته.......

 

 

 

اره...دوست داشتم بازی میکردی.....

 

 

 

دوست داشتم دقیق روزاشو برام میگفتی...

 

 

 

فقط یه پیشنهاد بود....تو روزایه دانشگاه...

 

 

 

 ورودی بهمن ساله 83....

 

 

 

یه همکلاسی....بچگیشو بهونه کردم و کشیدم کنار..

 

 

 

......گفتم: مثله همیشه ...مثله همیشه که تو حرفام

 

 

 

   کم میارم گوشیو خاموشش میکنم......

 

 

 

گفتی: ازهمه چی دارم فرار میکنم.....

 

 

 

ازم خواستی فقط یه بار بیایم این کابوسیو

 

 

 

که توزندگیمون افتاده رو حلش کنیم..

 

 

 

وقت خواستم...هه...گفتم الان افتادم سره دنده ی لج

 

 

 

  .....هر چی بگی بهونه میارم...

 

 

 

گوشیو خاموشش میکنم هفته ی اخربهت اس میدم

 

 

 

 ...قبول کردی...

 

 

 

گفتی یه وقت دیرنشه ها...نزارم مثله قبل ..

 

 

   که یهو رفتم ودیگه ازم خبری نشد..

 

 

 

گفتم نمیشه.......نمیشه مثله قبل...........

 

 

 

خاموش شد.....گوشیو خاموشش کردم....خودمم خاموش شدم....

 

 

 

به حرفت فکر میکنم....الان مثله اون موقع ها نیستی......

 

 

 

وقتی گفتی که از جواب منفی دادنم تو گذشته ناراحت

 

 

 

نشدی......وفقط برات سخت بود به کوچولو تعجب کردم.....

 

 

 

 

گفتی تازه اگه هم جواب مثبت میدادم به

 

 

   داشتن عقلم شک میکردی....

 

 

 

یه عالمه سکوت...........................نه بهتره بگم

 

 

 

  یه عالمه حرف پشت سکوت........

 

 

 

شک کردم......به همه چی شک کردم......

 

 

 

ببینم الان ازم چی میخوای؟؟؟میخوای جواب

 

 

 

کدوم سوالو ازم بگیری.....کدوم کابوس.؟؟؟...

 

 

 

نمیفهممت..........تو سرت چی مگذره...

 

 

 

من چی میخوام.....تو سره من چی میگذره.....

 

 

 

بده ادم باخودش روراست نباشه...خیلی بده.....

 

 

 

  چرا من نمیتونم از دلم باخبر شم...

 

 

 

باخبر میشم ولی انکارش

 

 

  میکنم.......نمیبینمش.......نمیفهممش......

 

 

 

میترسم.......تو فامیلامون مرده خوب ندیدم....

 

 

 

  مرد خوب ندیدم که دلم به اینده خوش باشه....

 

 

 

همه مثله همن و من از همه ی موقعیت هام به

 

 

  راحتی میگذرم چون واقعا" میترسم......

 

 

 

میترسم...........................



یکشنبه بیست و دوم شهریور 1388 |

 
 

یاده چند ساله پیشم افتادم...

 

 

 

 

من اون موقع ها دبیرستان بودم....سرم تو لاکه خودم بود و

 

 

 

 

به چیزه دیگه ای هم فکر نمیکردم...رابطمون باپسرایه کوچمون

 

 

 

 

 

خیلی خوب بود...همیشه میرفتیم تو کوچه و کلی بازی میکردیم...

 

 

 

 

 

از فوتبال گرفته تا شطرنج و....خلاصه کلی با هم جور بودیم...

 

 

 

 

 

یه روزی تلفنه خونمون زنگ خورد....محمد بود...پسره همسایه..

 

 

 

 

از طرفه دوستش اومده بود به من پیشنهاد بده..منم هی میگفتم نه

 

 

 

 

 

و اونم زیاد اصرار میکرد...یه ماهی کارش شده بود زنگ واصرار

 

 

 

 

دید لجباز تراز اونی هستم که فکرشو میکرد کشید کنار....

 

 

 

 

الان...بعده چند سال......

 

 

 

 

توشرکت با دوستام نشسته بودیم وهرکدوممون مشغوله کار...

 

 

 

 

یه مادرو دختری اومدن داخل اتاق......سرمو بالا کردم شناختم..

 

 

 

 

مادره محمد بود...باتعجب نگاشون کردم....

 

 

 

 

حالا اومدن برای محمد ازم خواستگاری کنن...هه...محمد.....

 

 

 

 

همونی که داشت خودشو میکشت منو بارفیقش جور کنه....

 

 

 

 

 

هول شدم....فقط گفتم به من فرصت بدن تا با مامانم صحبت کنم

 

 

 

 

 

رفتن و من هنوز هنگ بودم که این پسره دیوونه ................

 

 

 

 

جوابم منفیه.....مامانش با مامانم صحبت کرد.....

 

 

 

مامان یه کم راضی شده بود...ولی من نه........

 

 

 

 

یه کم فکرم مشغول شد....به یاده همون روزا میافتم...

 

 

 

 

به یاده حرفاش....اصراراش.........



چهارشنبه یازدهم شهریور 1388 |

دیشب همه چی خوب بود...

 

 

 

 

 

یه عروسی....با همکارام.........

 

 

 

 

 

همه از اون حالته شلختگی در اومدیم......تغییر کرده بودیم...

 

 

 

 

 

نگاه های یواشکی رئیس شرکتمون ماها رو به خنده واداشت....

 

 

 

 

 

 

باورش نمیشد یه همچین دخترایی تو شرکتش داشت...

 

 

 

 

 

 

دیشی دیر وقت رفتم خونه.......خوابم نمبرد.....پنجره ی اتاقمو باز کردم..

 

 

 

 

 

 

ستاره معلوم بود...باهاش حرف زدم ویه کوچولو اشک ریختم..

 

 

 

 

 

 

مامان خونه نبود......امروزم نیست......

 

 

 

 

 

 

جوابه تلفنشو بد دادم......باهاش لج کردم.......داره بچه بازی در میاره..

 

 

 

 

 

 

 

از صبح تا حالا تو ابن شرکت به هم ریختم....بغض دارم....

 

 

 

 

 

 

دیشب چشم زدن...هه........

 

 

 

 

 

 

اه......همین امروز که من حوصله ندارم دم به دقیقه مشتری میاد...

 

 

 

 

 

 

از اون روزاییه که حال هیچی و هیچکی ندارم....

 

 

 

 

 

 

داداشم بهم زنگ زدوخواست شب برم خونشون...قاطی بودم....گفتم تنهام بزارن

 

 

 

 

 

 

وکاری به کارم نداشته باشن.......گوشیمو خاموش کردم....

 

 

 

 

 

 

میخوام بخوابم.......هه....حوصله ی خوابه ابدی رو هم ندارم....

 

 

 

 

 

تو هم که دیشب وقت گیراوردی....هی اس میزدی..

 

 

 

 

 

فقط میخوندم ....حال نداشتم جواب بدم.....

 

 

 

 

 

اصلا" چیزی برای گفتن نداشتم......

 

 

 

 

 

فراموش کن دیگه...من که جوابمو بهت گفتم



پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388 |

سکوت....

 
 
 

 

چشامو باز کردم دیدم دورو برم پره درخته....

 

 

 

 

 

سمت چپم رفیقم و دیدم که سره مزاره مادرش زار زار

 

 

 

 

 

گریه میکرد.....سمت راست و نگاه کردم دیدم خواهری

 

 

 

 

 

برای برادرش ناله میکرد...

 

 

 

 

 

 

امروز شنبست.........دوستم دلش خیلی گرفته بود

 

 

 

 

 

 

ظهرکه کارامون تموم شد ازم خواست باهاش برم امام زاده

 

 

 

 

 

که خارج از شهر بود...خسته بودم ولی دلم نیومد باهاش نرم..

 

 

 

 

 

 

نمیخواستم تو این شرایط تنهاش بزارم...

 

 

 

 

 

 

رفتیم سره خاک مامانش.....خیلی کریه کرد....صدای هق هق اش

 

 

رفت بالا......نمیتونستم پیشش باشم...میخواستم بغلش کنم

 

 

 

 

وازش بخوام اروم باشه....انتظاره زیادی بود....

 

 

 

 

 

چیزی نگفتم..از جام بلند شدم...

 

 

 

 

 

 

دورتادورمون شده بود قبر.....به قبر ها نگاه کردم...

 

 

 

 

 

 

به عکس ها....به سن هاشون.....

 

 

 

 

 

 

خیلی ها هم  سن خودم بودن.......هممون رفتنی هستیم و

 

 

 

 

 

 

چی جوریش معلوم نیست.....یهو هواس اومدم دیدم خیلی

 

 

 

 

 

 

 

 

از دوستم دور شدم...دوباره از دور نگاش کردم..

 

 

 

 

 

 

 

بازم داشت زار میزد...مامانشو صدا میزد

 

 

 

 

 

 

 

تو چشام پره اشک شد...باد می اومد و برگهای درخت تکون

 

 

 

 

 

 

 

میخوردند......یه آهی کشیدم و فقط نگاه کردم.....

 

 

 

 

 

بغض کردم......داره خفم میکنه این بغض...

 

 

 

 

 

 

 

تو لابه لای قبرا پره حرف بود...پره خستگی...پره دردورنج..

 

 

 

 

 

 

میدونستم جای منم یه روزی همین جاست...

 

 

 

 

 

 

میشم الان اونا....اروم میخوابم........



شنبه بیست و چهارم مرداد 1388 |

انواع کد هاي جديد جاوا تغيير شکل موس